Geart Tigchelaar

Foto’s Grutte Gedichtejûn 30-01-2026

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Ofrûne freed 30 jannewaris hawwe 33 dichters in fers foardroegen op de Grutte Gedichtejûn yn de smûke Rode Loper te Ljouwert, presentearre troch Myrte Marije Veenbaas. Dizze kear waard der foardroegen yn it Nederlânsk, Katalaansk en fansels it Frysk troch jong en âld, bekende nammen (û.o. Arjan Hut, Janneke Spoelstra, Elmar Kuiper) en nij talint (û.o. Eelke Veltman, Sylke Kingma, Piter Zijlstra). De fersen waarden ôfwiksele mei de Frysktalige muzyk fan Mayte. Op de GGJ is elkenien wolkom, dichters fan alle nivo’s en yn alle talen. Hjirûnder binne de foto’s te finen fan in slagge jûn!

Fotograaf Geart Tigchelaar

 

Foto’s makke op de 14e Grutte Gedichtejûn fan ensafh, yn de Rode Loper te Ljouwert.… Lês fierder

Myrte Marije Veenbaas

Boaiempoëzy 

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Tekening: Saya Asai-Veenbaas

Tekening: Saya Asai-Veenbaas 

 

Boaiempoëzy 

 

Fjouwer wike foardat ús mem út it sikehûs wei skille en de grûn ûnder myn fuotten weifage waard, rekke ik yn ’e besnijing fan it tema ‘boaiem’.

Earder net: beammen, blommen, fûgels: se komme allegear yn myn poëzij foar, heech boppe de grûn. Myn ferwûndering oer de boaiem kaam pas by myn ferbliuw oan de Waadsee en it waadrinnen: mokselbanken, ûndjippe wetteroerflakken, seekraal – en dat alles koe sa wer ûnder it wetter ferdwine. Ek it avontuer wie oars as wat ik as reedrider en fytser wend bin: gjin bergen of hurde ûndergrûn, mar weisakje yn it slyk. … Lês fierder

Jelma Knol

Lytse tradisjonele mienskippen en de yllúzjes oer sokke sabeare paradyskes

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Ferline jier lies ik trije boeken dy’t oer in isolearre mienskip geane. Fan de Ierske skriuwster Audrey Magee de roman De kolonie (2022), fan Anne-Gine Goemans de bestseller Wondermond (2024) en fan Anne-Goaitske Breteler, Oan ’e ein fan de Oere – It ferhaal fan de famylje Zwart út Moddergat (2025). 

Oer it Frysk Kadoboek fan Anne-Goaitske Breteler,  Oan ’e ein fan de Oere – It ferhaal fan de famylje Zwart út Moddergat, is al it ien en oar skreaun, dat ik hâld it hjir koart, dit is gjin resinsje. It ferhaal  oer de trije bruorren en ien suster Zwart dy’t as frijgeselle kwartet nei de dea fan de âlden achterbleaune op de no ferlitten en boufallige pleats is wiidweidich sinjalearre.… Lês fierder

Jemke Visser

Ferline, takomst en neat fuortdwaan

Pleatst op
1
logo.ensafh

Dêr tinkst yn it nije jier wer wat mear oan. Want de takomst bliuwt, ast wolst as net, boppedat ûnfoarsisber. ‘Meitsje dy net drok,’ wurdt dêrom gauris sein, ‘it komt dochs oars ast tinkst,’
It makket in soad út hoe’tst dermei omgiest. In pessimist sjocht allerhande apen en bearen, wylst in optimist mient dat it allegear wol goedkomt. By de measten is it faaks ôfwikseljend beide, ôfhingjend fan allerhande bykommende faktoaren.
Mar … dochs sitte guon earder yn ’e lytse loege as oaren dy’t wat minder swier op ’e hân binne.
Hoefolle takomst is der noch ast 83 bist? It grutste part fan it libben leit dan efter dy, mar hoefolle tiid is der noch, sitst al yn blessueretiid en hoe giest dêr dan mei om?… Lês fierder

Henk van der Veer

De biddende Wasmasinedòkter út Sneek

Pleatst op
1
logo.ensafh

Se binne fan alle tiden: Gebedsgenezers. Dy luie bliëve, as un gebed sonder end. De earste frijdach fan jannewary dit jaar, was der as un donderslach bij heldere hemel Tom de Wal in Tilburg.

Hij kon ut nyt moaier krije, terwyl orakel Tom un flitsinterview an un ferslachgever fan Omroep Braband gaf wurdde hij arresteard. Tom had fòlgens de gemeente gyn toestemming kregen foar un gebedsbijeenkomst, mar ut lekker tòch deen. Dikke fette mazzel, want de lokale omroep fan ’e Brabo’s het un groat bereik en dêr geile sukke mantsjes as Tom op, ut binne autokraten in ut kwadraat.

False profeten dy’t radeloase minsen foar de gek houwe en ok nòch us geld út ’e búse kloppe.… Lês fierder

Annet Zaagsma

Opgroeie

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

 

 

 

ik sjoch har swalkjen troch de tún, sabeare
ûnkrûd rikt oant boppe har holle
sêft gers op okselhichte
wol tikboartsje
sûnder ferlos

it leafst ferdwine
yn ‘e hoksen tusken de broeiers
weeft se in jurkje fan koweblomkes
it rûkt dêr nei rust en kerrelige ierde

ljocht dat troch it grien brekt
bringt libellen mei, dûnset
noch fier fan sneinsguod, gesangen
en ferbeane bleate fuotten

de klok slacht
der is oant tsien teld
it stek giet ticht
mei fatsoen moat sy
ta minske makke
ôfskied nimme
fan hommelfreontsjes… Lês fierder