Ulke Brolsma

Tigers en Maharajas

logo.ensafh

Udaipur, Jodhpur, Bharatpur, Jaipur, Dungarpur, Ranakpur, dat binne de nammen fan de wichtichste plakken yn Rajasthan. Sit wol wat logika yn sa’n rige. It is te ûnthâlden. Rajasthan, de steat dy’t sa noflik tsjin Pakistan oan heukert.
Wat je der dwaan kinne yn Rajasthan? No fan alles. Bygelyks ris in besite bringe oan de tigers yn it Sariska National Park. De kâns op in moeting is net grut, dat sels ik soe it oandoare. Mar dan komt de klap. Yn it hotel yn Alwar, moai tichteby it park, hinget in notysje: Sariska Park: 4 tigers. En dat op 800 fjouwerkante kilometer. Ik hâld al net sa fan de natuer, mar om dan dagen de jungle yn op syk nei de lêste fjouwer, nee, net myn idee fan in fleurige fakânsje. Ja, der wienen hiel wat mear, mar de rangers, de oppassers yn it park woenen ek wolris wat mear fertsjinje as dy pear luzige roepia’s dy’t se fan it regear taskikt krije. Dat sadwaande: noch mar fjouwer.
Lêste nijs út de Times of Yndia: der is ien útnaaid, no binne der noch mar trije.

Maharajas
Oare wylde bisten yn Rajasthan? De Maharajas, de keningen, de despoaten, de diktators, de baas oer alles en elkenien. Net hielendal yn it Yndia fan keizerinne Victoria. De Ingelsken wienen de baas oant 1947 ta. Mar in stikmannich Maharajas mochten yn de tiid fan de Rajas gewoan trochgean sa as se it wend wienen. Wol mei wat tafersjoch fan de Ingelsken, se moasten it ek wer net te mâl dwaan.
Yn 1962 hat Nehru der in ein oan makke. De Maharajas waard alle macht ôfpakt, se hoegden net op in karre nei de guillotine, ek gjin deportaasje nei in eilân yn ien fan de oseanen om Yndia hinne. In part wennet noch yn it eigen paleis of in diel derfan. En jawis, de Maharajas, de famylje, de soannen, it bliuwt foar de Yndiërs altyd noch in mearke.
Litte we efkes in útstapke meitsje nei de Maharaja fan Jodhpur. De famylje soe ôfstamme fan de Heare Rama, dêr skine se wis fan te wêzen. Rama is ien fan de 10.000 Hindu goaden. Mar, earlik is earlik, wol ien fan de wichtichste. Om it wat tichter by hûs te bringen: tink dy ris yn, ús Beatrix beweart dat se rjochtstreeks ôfstamt fan J. Christus, of sa immen. Wa soe dat leauwe? Dan Brown mei syn Da Vinci code? Dêr kin ik noch wol ynkomme, mar wa noch mear? Nee, dus. Us Beatrix is ek net sa dom, dy wit wol wêr’t se wei komt: gewoan fan dat folk op de Dillenburg.
Yn Jodhpur sjoch ik alle dagen út op it enoarme kastiel fan de Maharaja heech boppe op in rots. Allinnich, hy wennet der al lang net mear, de earme. De Maharaja fan Jodhpur liet yn de tritiger jierren in enoarm paleis bouwe. Foar de wurkgelegenheid lit de famylje witte. No ja, der sil wol wat fan oan wêze. Mar as je dit ûnbidige paleis sjogge neist al dy faaks lytse blauwe wenten yn de stêd, dan wol it dy net hielendal oan.
Ik haw der west. Fansels, mar gjin Maharaja om my de hân te jaan. Foar flink wat roepia’s mocht ik in foreigner kaartsje keapje foar it museum. Sa kinne je ek in lyts stikje fan it paleis sjen en de hjoeddeiske Maharaja. Op de foto dan. En noch in kear en noch in kear. Altyd wer deselde man, mar wer yn in oar pakje. Nijsgjirrich museum! Leuke foto ek fan de besite fan Premier Nehru mei syn dochter Indira Ghandi oan de Maharaja. Alles sit noflik om in taffeltsje. Indira sjocht wat soer, mar dat die se altyd. Nehru lake o sa en hie doe al yn ’e holle hoe’t er yn de koartste kearen in ein meitsje soe oan it bestean fan dit libbene relyk, syn o sa freonlike gasthear.

Hotel business
Wat docht de Maharaja hjoed-de-dei ? Hy ferhiert in part fan syn paleis as hotel en wennet yn in oar diel. Plak genôch foar elkenien.
As ik jûns yn it rooftoprestaurant fan myn hotel sit sjoch ik rjochts út op it âlde kastiel, heech op in rots en draai ik de holle efkes om dan sjoch ik it totaal ferljochte plaatsje fan it nije paleis.
In eigen leger mei er net mear kommandearje. Hindert neat, der is in hiele swaarm folk moai yn de klean, in soarte fan fantasijkostúm. Sa bliuwt der noch wat oer fan it mearke fan doe.
Hiel wat mear Maharajas sitte no yn de hotel business. Wa wol net yn in paleis wenje. Efkes kening wêze, al is it mar foar ien dei. Dat gefoel, dat mearke, it helpt de Maharaja famyljes moai troch de tiid.
Nee, de Maharajas libje, se sitte net yn reservaten, wurde net ôfsketten om noch wat by te fertsjinjen. De tigers, dy stjerre út. De Maharajas nea.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *