Mary Elizabeth Frye, Eric Hoekstra

Och stean net by myn grêf, rou net / Do not stand at my grave and weep

logo.ensafh

 

Oer de ferfrysking fan ‘Do not stand at my grave and weep’

Mary Elizabeth Frye (Dayton, 13 November, 1905 – Baltimore 15 September 2004) wie in húsfrou dy’t in gedicht skreau dat in ‘bestseller’ waard by roubetinkingen. It gedicht ‘Do not stand at my grave and weep’ waard skreaun yn 1932.
It wie net bekend wa’t it gedicht skreaun hie. Pas yn ’e jierren njoggentich makke Frye bekend dat hja it gedicht skreaun hie. Abigail Van Buren toande oan dat soks yndie it gefal west hie.
Har gedicht waard ek brûkt yn 2011 yn Noarwegen by in betinking fan de slachtoffers fan de moardpartij dêr’t Anders Breivik skuldich oan wie.
Op it ynternet binne meardere Hollânske en sels Fryske bewurkingen te finen, meast sûnder rym of fermelding fan ’e oarspronklike auteur. Dy kinne fûn wurde troch mei Google te sykjen op ‘Stean net by myn grêf’, ‘Sta niet bij mijn graf’ en farianten dêrop.
Wat de oersetting oangiet it folgjende. Ik wyk yn it begjin fan it gedicht in bytsje ôf fan it orizjineel om it elemint fan rou en selsberou syn gerak te jaan (‘jim binn’ te let’). Op dat plak hat Frye in stoplape fanwege it rym (‘I do not sleep’). Teffens ha ik it earste byld om dy seldichste reden wat negativer makke (‘Ik bin de hege wyn dy’t waait, / ik bin de stoarm dy´t ramaait.’) om dêrnei de omslach nei positive bylden en fermoedsoening te meitsjen. Ik hoopje dat jim it moai fine.

Och stean net by myn grêf, rou net

Och stean net by myn grêf, rou net,
ik bin dêr net, jim binn’ te let.
Ik bin de hege wyn dy’t waait,
ik bin de stoarm dy´t ramaait.
Ik bin it ljocht op nôt en wein,
ik bin de sêfte maitydsrein.
Ast fan ‘t bêd komst foar it wurk
dan bin ik de lytse ljurk
en wjukkelje de himel yn.
Ik bin by nacht de stjerreskyn.
Och, gûl net om myn grêf, myn lea.
Ik bin dêr net, ik bin net dea.

Do not stand at my grave and weep

Do not stand at my grave and weep,
I am not there; I do not sleep.
I am a thousand winds that blow,
I am the diamond glints on snow,
I am the sun on ripened grain,
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning’s hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circling flight.
I am the soft star-shine at night.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there; I did not die.