Willem Winters, Anneke van Renssen

Kasten en boeken / De wrâld draait troch

logo.ensafh

Kasten en boeken

Foardat wy op reis sille – alve steaten en 9000 km – beprate wy it tal boeken dat mei moat. Anneke hat in geweldich tempo en hellet soms wol in boek deis. Dat soe betsjutte dat der 77 boeken mei moasten. Probleem is: wêr moat ik se opbergje yn de kemper mei in beheind tal kasten. Freonen reagearren ferheard: dan is dochs in e-boek reader in útkomst foar jimme. Dêr kinst in hiele biblioteek yn dwaan. Ja, dat is sa, dus wy nei de boekwinkel. Dêr wiene se útferkocht. Fiif dagen foar ús fertrek koene wy sa’n apparaatsje helje. Yn dy fiif dagen slagge it ús net thús te reitsjen mei dit ding. Downloade yn it bûtenlân like al hielendal in poepetoer en djoer. Wy setten ôf mei in 60 boeken, dy’t hjir en dêr tusken de oare bagaazje plak fûnen. In boek fine wie in hiel kerwei, ‘Nee, dêr is it net’ en ‘Juster haw ik it noch yn hannen hân…,’ ensfh.

Toppers wiene Het Krimeiland fan Vasili Aksjonov [1984]. De ynwenners fan de Krim hawwe it reade leger ferslein en een demokrasy opboud. It ferhaal is ien lange satire op it Westen en de Sovjetuny. Prachtich. Oars mar ek tige moai is Kruisende lijnen[1931] fan Junichiro Tanizaki. Hy wit mei ûnopfallende middels in soad spanning op te roppen. Geandewei sloegen wy der moai gat yn, mar guon boeken wiene te swier fan ynhâld, oaren fysyk te swier, sa as de biografy fan Loemoemba: krapoan 2 kg

Boeken as Seks met de koningin en In naam der Liefde, oer de dochter fan kening Leopold II fan België. Binne smaaklik, mar wurde gjin toppers.

It boek De herberg met het hoefijzer wie fansels ek mei. A. den Doolaard skreau it yn 1933 en ik lês it foar de safolste kear. It boek telt 62 siden en wie populêr op skoalle, net om de ynhâld, mar fanwege it lytse tal siden. Yn de foarlêste wike hiene wy kontakt mei de lju dy’t op ús hûs pasten. ‘Der is hjir wol wat feroare,’ seinen se en ek fan ús help krigen wy fia de mail it berjocht dat der bynammen op myn keamer wat feroare wie. Mar fierders lieten se neat los. Ik yn ‘e senuwen. No hie ik wolris ferteld oer Simon Stijl út Harns, dy’t syn help ferbea oan de boekekast te kommen. Doe moast er op in dei in pear dagen nei Amsterdam. De help seach har kans, makke planken skjin en kloppe it stof fan de boeken. Doe’t Stijl wer thúskaam gong er troch de grûn. De help hie de boeken sa delset, dat der in patroan ûntstie fan op en del geande linen. Begjin op in planke mei in lyts boekje, dan hieltyd hegere, oan it midden ta, fan dêr ôf wer nei in lyts boekje. It liken guirlandes.

Ik wie bang dat ik ek slachtoffer fan sokke mâle kreativiteit wurden wie. Ik stap myn keamer yn en ja, der ís wat feroare. Myn boekekast is altyd gaotysk, ik haw in pear rubriken, mar dat is nea slutend. Ik sjoch dat de folchoarder net feroare is, mar wol stean de boeken no hiel presys op ‘e roailine. Dêr kin ik frede mei hawwe.

Willem Winters

De wrâld draait troch

Alve wike troch Europa swalkje is in hiel skoft. Wy hiene de helte fan de kastjes yn ús bus folsmiten mei boeken, bang om te min te lêzen te hawwen en oan kranten begjinne wy ûnderweis net. Wer thús die bliken dat der net folle nijs wie. Se fjochtsje noch hieltiten yn Syrië, Lance Armstrong is fan syn fuotstik dondere, der is in nijkabinet en dat wie it wol sa’n bytsje.

Mar it nije kabinet wie noch net ynstallearre of der wie alwer gedonder en ik wie dochs ek wol benijd oft Obama it oprêde soe of net. Ik begryp trouwens net dat immen sa’n hûnebaan ha wol. Ik hie my nammentlik yn de fakânsje ferdjippe yn sawol de autobiografy fan Bill Clinton as dy fan Hillary. Ik hie al noait sa´n hege pet op fan de Republikeinen, mar nea witen dat it sa slim wêze soe. Gadferdamme, wat in partoer mei modder smitende ellindelingen. Ik wit wol, Clinton koe syn broek net ticht hâlde, mar de Republikeinen diene der alles oan om net allinnich Clinton, mar ek it lân nei de bliksem te helpen. En se dogge it mei Obama wer.

Mar goed, de man mei it noch in kear besykje en ik bin der bliid mei. Foar de rest: ik kin gelyk wol wér op ’en paad. Gewoan wer in soadsje boeken yn de kastjes fan ús bus smite. De wrâld draait sûnder my ek wol troch.

Anneke van Renssen