![logo.ensafh](https://www.ensafh.nl/wp-content/uploads/2013/01/ensafh-logo-website.png)
jiskebakken lege yn iepen hollen
spikers spatte út eagen sêfte hannen
balje ta knotsen slane de tafel oan grom
poarjes sûgje focht út flessen wei
finsters hingje út it lead troch in bûgel yn
gelid hâlden mar dêr is it ek mei sein
út it dakrút wei wurde wy roppen ta in heger doel
‘wy kinne ite’ mar wolle oars net as in skeet
om’t wy blastich binne fan ússels en it praat
dat op neat útdraait mar ús al byinoar hâldt
want alle koheezje bestiet út kommunikaasje
mei reekritueel en muzyk troch alle jûnen oant
de kop tebrutsen falt op de oerloop
‘dat wurdt skrobjen’ hie se noch sein… Lês fierder